foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
Nasza szkoła jest najlepsza

Szkoła Podstawowa Nr 1 w Opolu

im.Obrońców Westerplatte

Wyszukaj

Gościmy

Odwiedza nas 79 gości oraz 0 użytkowników.

KONCENTRACJA UWAGI – DIETA

To co jemy wpływa na nasz cały organizm, także na to, jak myślimy. Mózg zużywa bardzo dużo energii, zwłaszcza jeśli pracuje intensywnie a my chcemy utrzymać prawidłową koncentrację uwagi. Paliwem dla niego jest glukoza oraz tlen, który umożliwia spalanie glukozy. Podstawowym źródłem glukozy są węglowodany. Jeśli chcemy, żeby poziom glukozy we krwi nie spadał musimy jeść regularnie w nie za dużych porcjach. Przerwy pomiędzy posiłkami nie powinny być większe niż 3 - 4 godziny.

JAKIE PRODUKTY WSPIERAJĄ PRACĘ MÓZGU?

  • Źródło węglowodanów złożonych, paliwa dla naszego mózgu - pieczywo pełnoziarniste, otręby pszenne, brązowy ryż, kukurydza, musli, kiełki, fasola, ziemniaki.
  • Źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych omega - tłuszcze stanowią aż 60% masy mózgowej, a jej zdecydowana większość to wielonienasycone kwasy tłuszczowe. Wspierają one utrzymanie prawidłowych funkcji mózgu, w tym zdolność do odbierania informacji, ale także magazynowania wody i produkcji energii. Z uwagi na to, że mózg nie jest w stanie samodzielnie magazynować tłuszczu, wymaga jego odpowiedniego dostarczenia wraz z dietą - ryby, orzechy, oleje roślinne, nasiona, siemię lniane, tran.
  • Źródło żelaza odpowiadającego m.in. za transport tlenu do mózgu - orzechy, produkty zbożowe, czerwone mięso, podroby, zielone warzywa, rośliny strączkowe.
  • Źródło lecytyn, która wpływa pozytywie na pracę układu nerwowego, bierze udział w regulowaniu poziomu cholesterolu czy budowaniu otoczki komórek nerwowych, dzięki temu wspomaga procesy myślowe, wpływa na poprawę pamięci i koncentracji - soja, orzeszki ziemne, kiełki pszenicy, jaja.
  • Źródło magnezu, który wspomaga przewodzenie impulsów nerwowych - gorzka czekolada, kakao, orzechy laskowe, groch, kasza gryczana.
  • Źródło potasu, który uczestniczy w przewodzeniu impulsów nerwowych, dotlenia mózg, ułatwia zapamiętywanie - banany, winogrona, brzoskwinie, ziemniaki, pomidory.
  • Woda.

Źródła:

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

KONCENTRACJA UWAGI MOTYWACJA


Jeśli już zadbaliśmy o przyjazne otoczenie teraz musimy zadbać o naszą wewnętrzną gotowość do skupienia się na zadaniu. Nazywamy ją motywacją. Jest ona jakby "paliwem napędowym". Bez niej nie będziemy w stanie osiągnąć odpowiedniego poziomu koncentracji, lub szybko się zniechęcimy.


MOTYWACJA ZEWNĘTRZNA
Motywacji mogą dostarczać nam inni ludzie. Wtedy mówimy o motywacji zewnętrznej. Są nią na przykład oceny, nagrody, pochwały. Dostarczane są z zewnątrz i zależą od innych ludzi. Sprawiają jednak, że zaczynamy działać, bo kusi nas ich wizja. Gdy ich zabraknie, często nasza chęć do działania spada "na łeb, na szyję". Wady takiej motywacji to: odczuwanie przymusu, brak przyjemności z czynności, wybieranie najprostszych zadań, zależność od innych, duży poziom lęku, płytkie przetwarzanie informacji.
Nie można tej motywacji zewnętrznej całkiem odrzucić, niewiele ludzi jest w stanie pracować zupełnie bez nadzoru i napędu z zewnątrz. Tych, którzy to potrafią nazywamy liderami. Można powiedzieć, że są w stanie wytwarzać swoją własną motywację. Niezależną od innych. Nazywamy ją wewnętrzną. U nich to ona staje się motorem napędowym i utrzymuje koncentrację na zadaniu. Każdy z nas może stać się liderem w swoim własnym życiu.


MOTYWACJA WEWNĘTRZNA

  • Motywacja wewnętrzna towarzyszy nam od urodzenia - dlatego uczymy się chodzić, mówić, komunikować nawet, jak nas nikt tego nie uczy, bo po prostu to chcemy robić. Za motywacją wewnętrzną kryje się potrzeba kierowania swoim życiem. Warto się zatrzymać i zadać sobie pytanie "czego chcę". Na tym właśnie opiera się motywacja wewnętrzna. To wyznaczenie celu, na którym mi zależy, albo sprawienie, żeby jakiś cel stał się mimo wszytko atrakcyjny. Wymaga to chwili zastanowienia się a często zmiany sposobu myślenia. Chcę pouczyć się matematyki... bo jest ciekawa... bo chcę mieć to z głowy... bo przyda mi się na egzaminie... każdy powód jest dobry, ważne, żeby to był Twój wybór. Nie używaj słowa "muszę", zamień je na "chcę", "zrobię". Spowoduje to zmiany w Twoim mózgu. Słowo muszę wywołuje przykre uczucia, opór. Słowo "chcę" napędza do działania. Zamknij oczy, powiedz sobie: "chcę zrobić teraz zadanie z matematyki". I zrób. Pamiętaj, że dopamina - "neuroprzekaźnik przyjemności” pojawia się w naszym mózgu także wtedy, gdy skupiamy uwagę na nowym bodźcu i uczymy się. Jest wydzielana nie tylko podczas sytuacji jednoznacznie przyjemnych, ale także w momentach, w których musimy zmotywować się, aby zrobić coś nieprzyjemnego, co w ostatecznym rozrachunku okaże się jednak dla nas korzystne. Dlatego możemy odczuwać przyjemność nawet przy nauce trudnych rzeczy.
  • Wzbudzeniu motywacji wewnętrznej sprzyja też wybór zadania o optymalnym dla nas stopniu trudności - takiego z którym jesteśmy sobie w stanie poradzić a jednocześnie takiego, które jest dla nas wyzwaniem (nie jest za łatwe). Podobno już niemowlaki automatycznie kierują uwagę w stronę czynności, które nie są ani za łatwe ani za trudne (zasada Złotowłosej). I ty pokieruj się instynktem. Co zrobić, jeśli na swej drodze napotkasz zadanie za trudne? Poszukaj pomocy. To pomoże utrzymać właściwy poziom Twojej motywacji. Ważne, żeby samemu tej pomocy szukać a nie ukrywać się przed problemem i czekać, aż "pomoc nas znajdzie". Znowu chodzi o kierowanie swoim życiem i nasze sprawstwo, które buduje motywację wewnętrzną. Jeśli zadanie jest za łatwe to je utrudnij... nic trudnego ;).
  • Możesz też spróbować wizualizacji. Wizualizacja, wyobraźnia zmienia funkcjonowanie mózgu. Badania naukowe dowodzą, że gdy wykonujesz jakąś czynność, w twoim mózgu zachodzą te same procesy, które by zachodziły, gdybyś jedynie żywo wyobrażał sobie tę czynność. Sportowcy często stosują wizualizację, żeby zbudować wolę do pokonywania własnych ograniczeń. Zamknij więc oczy i wyobraź sobie, że siedzisz w kinie a na ekranie znajduje się film o Tobie. Na filmie wykonujesz czynność, którą zaplanowałeś (np. zadanie z matematyki), widzisz, że jesteś pełen pasji, przygryzasz ołówek, uśmiechasz się - wyobraź sobie tą scenę, jak najdokładniej. Poczuj pasję i chęć do pracy, którą widzisz na ekranie. Teraz, w dalszym ciągu w wyobraźni, wstań wejdź w ekran i w swoje ciało. Następnie otwórz oczy i zacznij wykonywać czynność, którą sobie wyobrażałeś, przywołuj emocje, które poczułeś. I... zrób te zadanie z matematyki.

Zaletą motywacji wewnętrznej jest to, że: czerpiemy przyjemność z działania, jesteśmy ciekawi świata, jesteśmy odważni, podejmujemy wyzwania, osiągamy lepsze wyniki, jesteśmy kreatywni... i skoncentrowani na działaniu.

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

KONCENTRACJA UWAGI – OTOCZENIE

źródło: https://www.hbrp.pl/b/jak-poprawic-koncentracje-i-byc-bardziej-efektywnym-poznaj-cztery-strategie/PjUwg6OeF

Rozpoczynamy cykl publikacji mówiący o ważnym aspekcie naszego życia umysłowego - koncentracji uwagi. Wpływa ona na wydajność naszej nauki, pracy oraz efekty naszych działań.
Najprościej mówiąc koncentracja uwagi jest to zdolność skupienia się na jednej rzeczy. Pomaga nam to odrzucać niepotrzebne informacje a te ważne zapisywać w pamięci długotrwałej, czy też wykonać szybko i prawidłowo zadanie, nie rozpraszając się na mniej istotnych elementach.
Co wskazuję, że Twoja koncentracja nie jest w najwyższej formie? Co powinno Cię zaniepokoić:

  • nadmierna ruchliwość, nerwowe ruchy rąk,
  • chrząkanie, wydawanie różnych odgłosów,
  • brak kontroli nad swoim zachowaniem, krzykliwość, napastliwość,
  • szybkie zniechęcanie, brak celu w działaniu,
  • mała spostrzegawczość, przegapianie szczegółów,
  • problemy w komunikacji z innymi ludźmi: nieuważne słuchanie, zapominanie o tym o czym chciałeś powiedzieć, trudności w artykułowaniu potrzeb czy myśli, wyrywanie się do odpowiedzi zanim padnie pytanie,
  • przesadna impulsywność, szybkość działania, brak refleksji na temat działań i ich skutków, natychmiastowe zaspakajanie potrzeb.

Powyższe symptomy mogą świadczyć o pojawiających się problemach z koncentracją uwagi.


Jak przygotować otoczenie, żeby pomogło nam być skoncentrowanym?

  • Miejsce do pracy i nauki. Powinno być wyraźnie oddzielone od miejsca wypoczynku. Dobrze oświetlone. Unikaj intensywnych barw i przyciągających oczy elementów w kąciku, gdzie się uczysz. Można powiesić tablicę korkową z planem zajęć, ważnymi i aktualnymi informacjami, mottem motywującym. Trzeba wywietrzyć pokój przed przystąpieniem do nauki, pracy.
  • Spokój. Natężenie dźwięków przy pracy umysłowej nie powinno przekraczać 40 dB. Mogą to być naturalne dźwięki otoczenia, cicha muzyka. Unikać dźwięków irytujących, głośnej i chaotycznej muzyki (nawet jeśli jest naszą ulubioną). Można powiesić na drzwiach kartkę "proszę nie przeszkadzać", jednak róbcie to tylko wtedy, kiedy potrzebujecie 100% spokoju - nikt nie uwierzy, że pracujecie 24 godziny na dobę. Delikatnie, aczkolwiek stanowczo upomnijcie się o spokój, jeśli współdomownicy przesadzają z aktywnością. Mówione z uśmiechem i spokojem "Muszę mieć teraz przez godzinę ciszę. Proszę Was, nie hałasujcie" działa cuda. Jeśli masz młodsze rodzeństwo poproś o pomoc rodzica. Czasem działa obietnica wspólnej zabawy po nauce.
  • Temperatura. Optymalna to 20-22 st. C. Lepiej, żeby było troszkę chłodniej niż za gorąco. Może jeśli owiniesz się kocem będzie Ci dobrze, ale wkrótce zrobisz się senny i rozleniwiony. Miej pod ręką chłodne napoje, najlepiej wodę.
  • Odpowiednią pozycja w czasie pracy. Najlepiej żebyś siedział. Pozycje półleżące czy leżące dają jasny sygnał "przygotowujemy się do odpoczynku". Fotel czy krzesło na którym siedzisz powinny być wygodne, ale nie rozleniwiające. Niektórzy dobrze zapamiętują, gdy są w ruchu - możesz wtedy chodzić po pokoju, powtarzając sobie w myślach materiał.
  • Pomoce naukowe w zasięgu ręki. Przygotuj się do pracy, pomyśl, co może być Ci potrzebne. Resztę rzeczy usuń z zasięgu wzroku. Nie pracuj, gdy wokół Ciebie jest bałagan. Możesz tymczasowo umieścić niepotrzebne rzeczy z biurka czy stołu w pudełku. Potem je ustawisz ponownie, a może spodoba Ci się tak jak jest.


Czas skupienia na zadaniu
Nasza wydajność zależy od pory dnia. W ciągu doby występują dwa szczyty: około godziny 10.00 (najwyższy poziom dobowy wydajności) i wieczorem około 20.00 (jednak wydajność w tym czasie jest niższa niż rano). Największą efektywność działania obserwuje się między godzinami 8.00 a 12.00. Wtedy najłatwiej jest nam utrzymać koncentrację uwagi na wysokim poziomie. Lecz nawet wtedy mózg nie będzie działał sprawnie przez cały czas. Potrzebuje przerw i odpoczynku.
Czas ciągłej koncentracji na zadaniu zależy od wieku.

  • Dziecko 2-4-letnie koncentruje się przez ok. 5-15 minut.
  • Dziecko 5-7-letnie koncentruje się przez ok. 15-25 minut.
  • Dziecko 8-10-letnie koncentruje się przez ok. 25-35 minut.
  • Dziecko 11-13-letnie koncentruje się przez ok. 35-45 minut.
  • Dziecko 14-16-letnie koncentruje się przez ok. 45-55 minut.

Potem nasz mózg potrzebuje krótkiej przerwy na regenerację.


Źródło: A. Forzpańczyk, Koncentracja. Skuteczny trening skupiania uwagi., Gliwice, 2015.


Opracowała: Anna Szmyt

 

 

FAKE NEWS. Jak się ustrzec przed manipulacją?

źródło: https://mitsmr.pl/trendy/czy-polityczne-fake-newsy-to-dobry-biznes/

Fake news – jest to fałszywa wiadomość, często o charakterze sensacyjnym, publikowana w mediach z intencją wprowadzenia odbiorcy w błąd w celu osiągnięcia korzyści finansowych, politycznych lub prestiżowych. Stały się częścią naszej rzeczywistości wraz z rozwojem Internetu oraz możliwością nieograniczonej publikacji wszelkich informacji.
Podobnie, jak plotki - fake newsy mogą czynić szkody, tylko na większą skalę. Mogą doprowadzić do kryzysu na giełdach, odmowy podjęcia leczenia, przegranej w wyborach, bankructwa firmy, zaburzeń psychicznych, prób samobójczych itp.

Jak się ustrzec przed fake newsami? Nie pozostaje nam nic innego, jak uważna lektura i krytyczny odbiór informacji. Poniżej kilka rad, które mogą w tym pomóc:
1. Sprawdź skąd pochodzi wiadomość. Czy autor jest znawcą w dziedzinie? Czy jest osobą znaną, czy anonimową? Czy podaje swoje imię i nazwisko? Czy informacja jest z pierwszej ręki, czy ktoś pisze, że "gdzieś czytał", albo "słyszał od koleżanki".
2. Czy artykuł umieszczony jest na platformie godnej zaufania? Sprawdź, czy portal na którym publikują informacje nie podszywa się pod znane marki, tytuły gazet itp. A może jest znany, jako platforma "plotkarska", tzw. brukowiec?
3. Sprawdź, czy artykuł nie jest reklamą. Uważaj na dopiski artykuł sponsorowany. Nie znaczy to, że treści przedstawione są nieprawdziwe, ale mogą być jednostronne i wydane w celu promocji, reklamy, zachęcenia do kupna, głosowania itp. Rozdziel subiektywne opinie autora tekstu od faktów, które przedstawia.
4. Niech Twoja lampka alarmowa włączy się, gdy artykuł zawiera wyjątkowo sensacyjne treści i rażące błędy. Emocjonalny język wypowiedzi, odwołujący się do naszych lęków, rozbudzający złość też może wskazywać na próbę manipulacji.
5. Uważaj na teksty, które potwierdzają to w co wierzysz. Z reguły tracimy wtedy obiektywność i łykamy informacje, jak pyszne cukierki. Zawsze staraj się spojrzeć na tekst z dystansu.
6. Sprawdź informacje w innych źródłach. Jeśli nikt o tym nie pisze i nie odnosi się do przedstawionych wiadomości być może informacja jest niewiarygodna. Możesz sprawdzić informacje w wyspecjalizowanych serwisach (Fact Checking). W niektórych z tych serwisów można zgłaszać podejrzane informacje do sprawdzenia.
Polskie serwisy fact-checkingowe za https://cyberpolicy.nask.pl/czym-jest-fact- checking-zarys-inicjatyw-na-swiecie-i-w-polsce/#_ftn25:

  • Demagog – najstarsza w Polsce organizacją fact-checkingowa, działająca od 2014 roku. Jedyna należąca do IFCN. Stowarzyszenie prowadzi szeroko zakrojoną działalność: sprawdza wypowiedzi polityków, umożliwia internautom przesyłanie zgłoszeń, a także udostępnia materiały edukacyjne w ramach Akademii Fact-checkingu.
  • Konkret24.pl[25] – projekt uruchomiony w październiku 2018 roku przez Grupę TVN. Dziennikarze sprawdzają nie tylko polityków, weryfikują również informacje w siedmiu kategoriach – Polska, Świat, Polityka, Nauka, Zdrowie, Rozrywka i Mity. Internauci także mogą zgłaszać fake newsy. Projekt otrzymał dofinansowanie w ramach programu Google DNI Innovation, który wspiera rozwój jakościowego dziennikarstwa w Internecie.
  • OKO.press – działa od czerwca 2016 roku. Jest to najbardziej rozpoznawalny portal sprawdzający fakty i prowadzący dziennikarskie śledztwa. Spośród działających w Polsce platform wydaje się być najbardziej zaangażowany w politykę. Nie umożliwia internautom szybkiego zgłaszania fake newsów do sprawdzenia (brak odpowiednio wyeksponowanego przycisku na stronie głównej).
  • Demaskator24.pl – projekt uruchomiony w listopadzie 2018 roku przez Agencję Informacyjną AIP24 (Polska Press Grupa). Dziennikarze i redaktorzy sprawdzają budzące kontrowersje newsy oraz wypowiedzi polityków. Czytelnicy również mają możliwość zgłaszania fake newsów. W ramach projektu prowadzona jest Akademia Demaskatora, ucząca jak weryfikować różnego rodzaju materiały w Internecie.
  • Antyfake – portal fact-checkingowy prowadzony przez HGA Media. Powstanie serwisu to pośredni efekt dziennikarskiego śledztwa, które ujawniło, że należące do firmy HGA Media portale publikowały i rozpowszechniały fałszywe informacje. Wówczas właściciel zapowiedział uruchomienie platformy fact-checkingowej. Antyfake działa od kwietnia 2019 roku. Portal nie umożliwia internautom szybkiego zgłaszania fake newsów (brak odpowiednio wyeksponowanego przycisku na stronie głównej).
    Nie przesyłaj dalej niesprawdzonej informacji.

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

WZNOWIONA DZIAŁALNOŚĆ STACJONARNA PORADNI PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ W OPOLU

Od dnia 18.05.2020 r. wznowiona jest działalność stacjonarna Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej przy ulicy Niedziałkowskiego. Możliwa jest diagnoza i terapia na terenie placówki. W związku z sytuacją epidemii obowiązują nowe środki ostrożności, które mają chronić dzieci i pracowników Poradni. Proszę się z nimi zapoznać i do nich dostosować.

Prosimy o kontakt z MPPP w szczególności rodziców dzieci, które muszą zaktualizować orzeczenie, uzyskać opinie w związku z trudnościami w nauce czy opinie wspierającą przy rekrutacji do szkół ponadpodstawowych.

 

 

DRODZY RODZICE NIE ZAPOMINAJMY O TYM NIGDY


źródło: https://www.facebook.com/BuzzNewsPolska/


Pozdrawiam
Katarzyna Wrzesińska

 

NETYKIETA, CZYLI JAK ZACHOWYWAĆ SIĘ W SIECI

1. Szanuj innych i traktuj ich tak, jakbyś chciał, żeby oni traktowali Ciebie. Nie obrażaj, nie poniżaj, nie wyśmiewaj. Nie komentuj wyglądu. Każdy z nas ma swoje kompleksy, nikt nie chce, żeby inni dyskutowali o tym publicznie. Bądź życzliwy. Nie bądź Trolem.

2. Sprzeciw się niesprawiedliwości. Nie przyłączaj się do ludzi, którzy obrażają innych. Nie szeruj ani nie lajkuj hejtu. Zgłoś administratorowi czy moderatorowi strony obraźliwy post. Wstaw się za obrażaną osobą, pozytywnie ją oceń, wesprzyj dobrym słowem. Nigdy nie zniżaj się do poziomu hejterów, nie posługuj się ich językiem.

3. Na zaczepki reaguj spokojnie, pamiętaj, trole karmią się Twoją złością i lękiem. Zależy im, żebyś stracił panowanie i zachował się tak, jak oni. W rozmowie używaj argumentów, wyrażaj się kulturalnie. Jeśli czujesz, że tracisz spokój, odejdź na chwilę od komputera i spróbuj się zdystansować. Weź głęboki wdech i wydech. Porozmawiaj z kimś bliskim. Poszukaj wsparcia.

4. Zastanów się zanim coś napiszesz. Twoje słowa świadczą o Tobie, a informacja w Sieci nie znika. Przemyśl wypowiedz. Czy ta wiadomość nadawałaby się, by pokazać ją rodzicom czy nauczycielom? Czy jej treść nie byłaby zbyt głupia, wstydliwa czy obraźliwa? Pamiętaj, że informacja często trafia w niepowołane ręce i możesz ponieść konsekwencje swej niefrasobliwości.
Nie spamuj, nie pisz wiadomości bez znaczenia z nudów. Innym może to przeszkadzać.

5. Dbaj o prywatność swoją i innych. Nie umieszczaj w sieci numerów telefonów, adresu, ocen itp., swoich ani innych ludzi. Nie umieszczaj informacji, które uzyskałeś w prywatnej rozmowie, na prywatnym czacie. Nie upubliczniaj wizerunku innych osób bez ich zgody (zdjęć, filmików), to niezgodne z prawem.

6. Napraw błędy. Jeśli zdarzy Ci się zareagować nieodpowiednio, obrazić kogoś, nie wstydź się przeprosić. To będzie świadczyć o Twojej odwadze. Wykasuj obraźliwy post, nie dlatego że się boisz, tylko żeby inne osoby nie musiały ponosić konsekwencji Twoich złych wyborów.

7. Szukając informacji w Sieci myśl krytycznie. Pojawiające się fałszywe informacje, kłamstwa (tak zwane fake newsy) są efektem tego, że w sieci może publikować każdy. Część ludzi celowo chce wprowadzić innych w błąd, inni robią to mimochodem, przekazując dalej niesprawdzone informacje. W realnym świecie tez funkcjonuje mechanizm "plotki", tylko z reguły nie przybiera takiej skali, jak w Internecie.
Nie przekazuj dalej informacji, co do których nie masz pewności. Wkrótce na stronie ukaże się artykuł, jak rozpoznać fake newsy.

8. Pamiętaj, materiały umieszczane w Sieci mają swoich właścicieli - chodzi tu o filmy, obrazki, artykuły, zadania domowe, wiersze itp. Nie kopiuj ich bez podania źródła, czy autora. Dotyczy to także przekopiowywania od kolegi pracy domowej. To plagiat, czyli pojęcie z zakresu prawa autorskiego oznaczające skopiowanie cudzego utworu (lub jego części) wraz z przypisaniem sobie prawa do autorstwa poprzez ukrycie pochodzenia tekstu.

9. Dbaj o stronę wizualną wypowiedzi. Wyłącz Caps Lock - TO KRZYK. Nie nadużywaj emotek, to tylko dodatek do wypowiedzi, nie może jej zastępować. Służy raczej do ukazania twoich emocji a nie zastąpienia treści wypowiedzi. Nie przeklinaj i nie używaj wulgaryzmów, nie koniecznie inne osoby chcą je czytać a nie wiesz do kogo trafi Twój przekaz. Nie zapominaj o ortografii i interpunkcji, to pomoże innym lepiej Cię zrozumieć, świadczy także o Twojej kulturze.

10. Staraj się przestrzegać zasad grupy czy platformy na której piszesz. Pamiętaj, że przebywając na platformie Teams jesteś w szkole.

 Opracowała: Anna Szmyt

 

 

WIZUALIZACJE


Ćwiczenia te mogą być przydatne w sytuacji odczuwania stresu, oraz pojawiających się trudnych emocji, gdy czujesz się zmęczony i słaby. Możesz je także stosować profilaktycznie, w celu podniesienia nastroju, motywacji oraz wyciszenia, na przykład przed snem.

Każde ćwiczenie wyobrażeniowe poprzedź chwilą relaksu, możesz zamknąć oczy lub skupić uwagę na jednym nieruchomym punkcie. Następnie skieruj uwagę do wewnątrz, na przykład na ciało czy oddech. Gdy już jesteś gotowy możesz zacząć uruchamiać wyobraźnię. Można się wspomagać nagraniami lektora, czy swojego głosu. Słuchając trzeba starać się uruchomiać wyobraźnię, jak najintensywniej, kierując się wskazówkami.

Staraj się, aby Twoje wyobrażone obrazy były zawsze jak największe, bogate w szczegóły. Powinny znajdować się blisko przed oczami. Nadaj im jak najwięcej barw, niech będą one silnie nasycone. Im intensywniejsze wyobrazisz sobie doznania zmysłowe - zapachy, smaki, dźwięki, obrazy, tym lepiej działać będzie Twoja wizualizacja.

Na zakończenie powoli się przeciągnij, otwórz oczy, staraj się pozostawić przy sobie pozytywny nastrój. Nie śpiesz się. Możesz utrwalić swoje wyobrażenia na papierze.

 

DRZEWO SIŁY opracowanie Cornelia Gotz-Kuhne, w oparciu o: L. Reddemann, 2001.

Wyobraź sobie, że wychodzisz z tego pokoju i idziesz się przejść na dworze. Idziesz i nagle trafiasz na piękną łąkę, przez którą płynie mały strumyk, a wzdłuż niego rosną kolorowe kwiaty..... Idziesz sobie drogą wzdłuż tego strumyka i widzisz, że kawałek dalej stoi kilka drzew.... Zbliżasz się do nich i powoli, z każdym krokiem widzisz je coraz dokładniej, widzisz coraz więcej szczegółów. Jedno z tych drzew przyciąga twoją uwagę szczególnie....
Przyglądasz się, jak wygląda pień, gałęzie, liście... stoisz już teraz tuż przy tym drzewie, tak blisko, że możesz je dotknąć..... Dotknij to drzewo i poczuj je pod swoimi palcami.... Możesz je nawet powąchać...., a może masz ochotę się na nie wspiąć i usiąść wśród gałęzi... wyobraź sobie, że możesz poprzez dotyk poczuć wielką siłę tego drzewa i wyobraź sobie, że drzewo może ci oddać trochę swojej siły... poczuj, jak ta siła rozchodzi się po całym twoim ciele... może możesz poczuć, gdzie jej jest najwięcej... albo gdzie ona jest ci najbardziej potrzebna. Weź tej siły tyle, ile ci potrzeba.... I jak uznasz, że masz już tyle, ile ma być, to podziękuj drzewu, jak umiesz najlepiej... A na koniec zapytaj, czy możesz przyjść jeszcze kiedyś, gdybyś jeszcze raz potrzebował jego siły,... Pożegnaj się z drzewem na swój sposób i powolutku wróć tą samą drogą tu do pokoju możesz się teraz poruszać, rozciągnąć, przeciągnąć i narysować swoje drzewo siły na kartce papieru.

MIEJSCE DOBREGO SAMOPOCZUCIA opracowanie Cornelia Gotz-Kuhne, w oparciu o: Christa Diegelmann, Trauma und Krise (Jak poradzić sobie z traumą i kryzysem), Klett Cotta 2007.

Usiądź sobie wygodnie i zamknij oczy. Poczuj kontakt swojego ciała z fotelem czy krzesłem, na którym siedzisz.... poczuj, jak twoje stopy dotykają podłogi.... Rozluźnij się, odpręż... wczuj się w swój oddech, poczuj, jak wdychasz i wydychasz powietrze. Z każdym wydechem możesz się jeszcze bardziej rozluźnić... A teraz pokażę ci drogę do miejsca, w którym możesz się poczuć bardzo dobrze i w którym będziesz naprawdę w dobrym nastroju.... Pozwól, by powstał w tobie obraz miejsca, w którym wszystko jest przyjemne, mile i w którym jest ci dobrze Przyjrzyj się temu miejscu, przypatrz się jego kolorom,..., zwróć uwagę na zapachy, które lubisz.... Może słyszysz jakieś odgłosy czy dźwięki, które sprawiają ci przyjemność,.... pewnie jesteś tam w jakiejś porze roku, poczuj, jak ciepło tam jest. Możesz sobie to wszystko odmalować w wyobraźni, tak, byś się tam czuł dobrze....
Poczuj, czego ci potrzeba, żeby czuć się naprawdę dobrze, zastanów się, może przyjdzie ci coś jeszcze do głowy.... wyobraź sobie i to, i delektuj się tym stanem dobrego samopoczucia. Wyobraź sobie, że to dobre samopoczucie rozchodzi się po całym twoim ciele.... możesz nawet poczuć, gdzie w twoim ciele jest miejsc, które czuje się najlepiej...Jeśli chcesz, możesz temu uczuciu nadać jakieś imię.... A teraz pomyśl sobie, że opuszczasz to miejsce i powolutku wracasz do tego pokoju,... wyciągnij się, rozciągnij, pooddychaj głęboko otwórz oczy i znów jesteś tutaj.

Źródło:
Latarnia pomocy dla pomagających w kryzysie COVID-19. Praca zbiorowa. Wielkopolskie
Towarzystwo Terapii Systemowej

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

RELAKSUJĄCE DŹWIĘKI


Poniżej przedstawiam wybór dźwięków, melodii, muzyki, które mogą nam pomaga wyciszyć się, odpocząć, zmniejszyć poziom pobudzenia, zwiększyć koncentrację uwagi.
Można je słuchać w czasie relaksowania się, przy wizualizowaniu, ale także przy nauce.
Wszystko zależy od nas i naszych preferencji. Zachęcam także do własnych poszukiwań.

Odgłosy lasu:

Dźwięki deszczu i wody:

Odgłosy morza:

Inne:

Utwory instrumentalne:

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

 

JAK SOBIE POMÓC, GDY EMOCJE SZALEJĄ?

W sytuacji odosobnienia i ograniczeń, na które napotykamy w czasie epidemii koronawirusa pojawiają się w nas liczne emocje. Te, które zwykle nazywamy trudnymi. Może być to lęk przed chorobą bliskich, utratą pracy, zaległościami w szkole czy nawet ogólnoświatowym kryzysem. Złoszczą nas ograniczenia, maseczki, rękawiczki, tysiące kart pracy, dziecko, które jak przychodzimy do domu jest jeszcze w piżamie. Tęsknimy za znajomymi, spotkaniami. Po prostu normalnością.

Z reguły radzimy sobie z tymi emocjami. Mamy swoje sposoby, żeby poczuć się lepiej. Co jednak zrobić, gdy emocje osiągają taki poziom, że dezorganizują nam życie? Sprawiają, że przestajemy racjonalnie myśleć. Wpływają negatywnie na nasze relacje z innymi. Pojawiają się napady paniki, wściekłości, przygnębienia. Świadczy to o tym, że kierowanie naszym organizmem przejęły niższe partie mózgu. Praca kory mózgowej odpowiedzialnej za racjonalne myślenie i planowanie jest wtedy utrudniona.

W takiej sytuacji wskazane jest skoncentrowanie się na tu i teraz oraz zaktywizowanie kory mózgowej do działania. Wybierz spośród ćwiczeń te, które Ci najbardziej odpowiadają i pomagają.

Koncentracja na "Tu i Teraz":

Zacznij od przywrócenia kontaktu ze swoimi zmysłami:

      • zastosuj techniki oddechowe opisane w artykule Jak sobie poradzić ze stresem?
      • przeciągnij się, ziewnij,
      • wykonaj prostą aktywność fizyczną (pajacyki, przysiady, wymachy rąk),
      • przejdź się rytmicznym krokiem,
      • skup się na swoich zmysłach - możesz wyliczać, co słyszysz, co widzisz w otoczeniu,
      • zastanowić się, czy czujesz jakieś zapachy, pomyśl jakiej powierzchni dotyka Twoja dłoń, jakie się z tym wiążą odczucia (zimna, szorstkości, twardości itp.), mocno postaw stopy na podłodze i skup się na doznaniach z nich płynących
      • napij się wody,
      • przemyj ręce lub twarz zimną wodą.

Wykonaj proste zadania umysłowe:

      • policz przedmioty w otoczeniu (książki, płyty, kafelki itp.),
      • powtórz tabliczkę mnożenia w myślach,
      • licz od tyłu... 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1,
      • literuj słowa od tyłu... j...u...r...e...t..i...l,
      • zabaw się w wymienianie rzeczy: państw na literę A, marek samochodów, gatunków zwierząt,
      • rozłóż przedmiot na części pierwsze i złóż go z powrotem (budowla z klocków, długopis),
      • szczegółowo opisz jakąś czynność (przygotowanie ciasta, wymiana płynu do spryskiwaczy,
        itp.)

Zadbaj o wewnętrzny spokój:

      • przywołaj w myślach ulubione czynności, wspomnienia,
      • przywołaj w wyobraźni osoby, które wprawiają Cię w dobry nastrój,
      • przywołaj w wyobraźni miejsca, w których czujesz się bezpiecznie,
      • przywołaj uspokajające cytaty z książek, piosenek, filmów, modlitw,
      • powiedz na głos uspokajające zdania („dam sobie radę”, „poradzę sobie”, „to minie”),
      • możesz zastosować wizualizacje - klika propozycji wizualizacji pojawi się już wkrótce na stronie szkoły.

Przygotuj walizkę ratunkową:

W sytuacji silnych emocji dostęp do znanych i skutecznych sposobów radzenia sobie może być "zablokowany" lub utrudniony. Możesz się do tego przygotować pakując WALIZKĘ RATUNKOWĄ.

Przygotuj pudełko, szkatułkę, woreczek itp., do którego zapakuj to wszystko, co pomaga Ci obniżyć napięcie. Mogą to być np. zdjęcia bliskich, wspierających Cię osób, nr telefonów do osób, które Cię wspierają, nazwy lub symbole technik relaksacyjnych, sposoby na burzę emocji, które u Ciebie działają, wszelkie „amulety”, kamyki, muszelki z dobrych wakacji, tytuły piosenek, które dodają Ci energii lub uspokajają Cię, tytuły filmów, kabaretów, które wprawiają Cię w dobry nastrój, buteleczki z zapachami ulubionych olejów eterycznych itd.

żródło: https://www.facebook.com/ProgresCentrumTerapii/photos/a.462097873899528/2746601662115793/?type=3&theater

źródło: Latarnia pomocy dla pomagających w kryzysie COVID-19. Praca zbiorowa.
Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej.

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

TECHNIKI RELAKSACYJNE: 9 GIER WZMACNIAJĄCYCH PSYCHIKĘ DZIECI

Pedagog szkolny poleca stronę:
https://pieknoumyslu.com/techniki-relaksacyjne-gry-dzieci/?fbclid=IwAR0I9GI-2djKFd_lSNA-3Pl9DgQ5iUmBpRy-d6sdZ7zjMFTXIxAU1kd3MSU (kliknij).

 

 

JAK TOWARZYSZYĆ DZIECKU W PRZEŻYWANIU TRUDNYCH EMOCJI?

Co zrobić, jeśli widzimy, że nasze dziecko przeżywa trudne emocje? Zwróćcie uwagę na kilka ważnych kwestii.

      • Nie tylko koronawirusem możemy się zarazić. "Zaraźliwe" są także emocje. Wie o czym mówię ten, kto choć raz był w otoczeniu osób, które wpadły w panikę, albo przebywał w rozjuszonym tłumie. Pamiętajmy, że jeśli nasze dziecko jest rozzłoszczone, przestraszone, to jesteśmy o krok od tego, żeby sami poczuć te emocje równie intensywnie. I na odwrót.
        Jeśli przychodzimy do domu rozdrażnieni przez kolegę z pracy, to nie dziwmy się, że niedługo nasza pociecha warknie do nas w odpowiedzi na błahe pytanie. Ważne, żeby przed podejściem do dziecka z próbą pomocy ocenić swój stan emocjonalny. Czy jestem w stanie teraz być spokojny? Jeśli odpowiedź brzmi nie, trzeba poczekać, odejść, wyciszyć się. W medycynie jest zasada etyczna, która tutaj także pasuje... "przede wszystkim nie szkodzić". Staraj się być oazą spokoju. W czasie rozmowy z dzieckiem obserwuj swoje emocje, staraj się, żeby nie przybierały na sile. Nie odrzucaj dziecka i jego uczuć, nie karaj go za nie milczeniem czy swoją złością. Dając dziecku wsparcie, nawet po jego wybuchu złości uczymy je, że może na nas liczyć, nie musi tłumić emocji, a błędy trzeba i można naprawić. Potem przyjdzie czas na rozmowę o tym, jak można wyrażać emocje, aby się wzajemnie nie ranić.
      • Pomóż dziecku nazwać odczuwane emocje. Wystarczy powiedzieć - "widzę, że jesteś smutny". Nie pytaj od razu dlaczego? Możesz opisać zachowanie dziecka, które Ci to podpowiedziało... np. nie uśmiechasz się, mało mówisz. Jeśli w codziennym życiu będziesz mówił o swoich emocjach i ich przejawach, ułatwisz dziecku mówienie o tym w chwili kryzysu - np. jeśli nie uda Ci się ciasto, możesz powiedzieć "jestem trochę zła, aż mi serce szybciej bije i mam ochotę krzyknąć". Dziecko nauczy się, że emocje łączą się z myślami i odczuciami w ciele, a w dodatku nie są czymś złym i można nad nimi zapanować (mam ochotę krzyknąć, ale nie muszę tego robić). Próbując pomóc określić uczucia dziecka pamiętaj o tym, że nie jesteś nieomylny. Może dziecko nie jest smutne a zamyślone. Powie Ci to.
      • Daj sygnał gotowości do rozmowy. Zdania: "chcesz porozmawiać?", "mogę ci jakoś pomóc?", będą dla dziecka otwartą furtkę. Skorzysta z niej, kiedy będzie na to gotowe. Czasem wystarczy sama świadomość, że w otoczeniu jest osoba gotowa nas wesprzeć.
      • Często ważne rozmowy zaczynają się w sytuacjach rozluźnienia, przy usypianiu, przy wspólnym przyrządzaniu posiłku czy sprzątaniu. Spędź czas z dzieckiem w sposób, jaki lubicie spędzać razem. Pograjcie w gry planszowe, idźcie na spacer, przygotujcie razem posiłek, oglądnijcie film. Pamiętaj, jeśli masz w domu nastolatka, może będzie chciał na początku spędzić czas sam, w swoim pokoju. Pozwól mu na to. Zacznij coś robić, może się przyłączy. Nie przegap ulotnej chwili otwartości, nie spłosz dziecka.
      • Posłuchaj tego, co dziecko ma do powiedzenia. Nie przyspieszaj rozmowy, cisza czasem jest potrzebna drugiej osobie, aby ułożyć myśli w głowie. Staraj się powstrzymać przed doradzaniem, ocenianiem i mówieniem o sobie. Jeśli dziecko będzie potrzebowało Twojej opinii to o nią poprosi. Jeśli będzie chciało wiedzieć, co Ty robiłeś w jego wieku w takiej sytuacji, to o to zapyta. Wykaż realne zainteresowanie tym, co dziecko ma Ci do powiedzenia. Możesz zachęcać do kontynuowania, prosić o wyjaśnienie, upewniać się, czy dobrze zrozumiałeś czy parafrazować (kliknij). Starsze dziecko możesz spytać, jaki ma pomysł na rozwiązanie sytuacji, poradzenie sobie z emocją, jak zwykle sobie radzi i czy mu to pomaga?

      • Przypomnij dziecku o tym, o czym czasem każdy z nas zapomina, że trudne emocje nie są niczym złym. Może nie jest przyjemnie je czuć, ale są częścią nas. Warto je czasem poobserwować, pobyć z nimi, a nie uciekać. Zapobieganie wszystkim trudnym emocjom, nadmierne chronienie dziecka nie jest rozwiązaniem. Ważna jest refleksja, która pojawi się w głowie młodego człowieka, jak mogę i chcę sobie z nimi poradzić. To zaowocuje w przyszłości.

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

JAK ĆWICZYĆ KONCENTRACJĘ?

 Kanał You Tube Pogaduchy Belfrów

 

 

Prokrastynacji mówimy NIE

Prokrastynacja to odwlekanie, odkładanie na później rzeczy, które musimy zrobić, odsuwania w czasie podjęcia ważnych dla nas decyzji itp. Często towarzyszy temu uczucie niepokoju, wyrzuty sumienia oraz spadek poczucia własnej wartości.

źródło: https://besty.pl/4015752

Co sprzyja prokrastynacji i jak sobie z nią radzić można dowiedzieć się czytając artykuł Mateusza Grzesiaka "Prokrastynacja – co ją powoduje i jak ją pokonać w 5 krokach? (kliknij).

Warto skorzystać z zamieszczonych rad, bo ludzie którzy "nie odwlekają" czują się spokojniejsi i szczęśliwsi. Osiągają także wymierne sukcesy w szkole i w pracy.

Praca i nauka w domu wymaga uaktywnienia w nas pokładów silnej woli i samodyscypliny. Powodzenia :)

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

 

 

JAK ZARZĄDZAĆ SWOIM CZASEM?

 Kanał You Tube Pogaduchy Belfrów

 

 

POMOC PSYCHOLOGICZNA PODCZAS EPIDEMII W MIEŚCIE OPOLU

Miasto Opole uruchomiło całodobową pomoc psychologiczną dla mieszkańców. Jak to działa? Jak skorzystać z pomocy? Mieszkańcy o dowolnej porze mogą zadzwonić i porozmawiać ze specjalistą.

Psychologowie pełnią całodobowe dyżury pod numerem 604 830 767.
Poza tym, w godzinach od 8:00 do 20:00 w Ośrodku Interwencji Kryzysowych czynny jest także numer: 77 4556390/1-2.

Biuro prasowe miasta Opole wskazuje konkretne przykłady, z którymi mieszkańcy zgłosili się po pomoc. Najczęstsze telefony do psychologa dotyczą:

      • osób, które m.in. ze względu na wiek po prostu boją się zakażenia COVID-19,
      • osób, które nie radzą sobie z faktem, że ich bliscy z innych miast trafili do szpitala zakażeni koronawirusem,
      • osób, które na co dzień są aktywne fizycznie, chodzą na różnego rodzaju zajęcia, czy ćwiczenia, a w związku z aktualną sytuacją, są zmuszeni pozostać w czterech ścianach.

Co ważne, pod opieką psychologiczną znajdują się także osoby, które zostały objęte kwarantanną.

 

 

 

TELEFONY ZAUFANIA DLA DOROSŁYCH, MŁODZIEŻY I DZIECI (kliknij)

Anonimowa pomoc w czasie kryzysu i w sytuacjach trudnych m.in. przemoc w rodzinie, zagrożenie bezpieczeństwa, kryzys emocjonalny, uzależnienie, żałoba, strata. Zadzwoń, gdy wstydzisz się szukać pomocy wśród ludzi, którzy są obok, albo nie widzisz koło siebie nikogo, kto mógłby Ci pomóc. To może być Twój pierwszy krok na drodze do lepszego jutra.

 

 

PLAN AWARYJNY DLA OSÓB DOŚWIADCZAJĄCYCH PRZEMOCY DOMOWEJ W EPIDEMII KORONAWIRUSA

 

 

ODPORNOŚĆ JAKO TARCZA W WALCE Z KORONAWIRUSEM

Obok ostrożności (odpowiedni dystans, ewentualne środki ochronne i higiena) to nasza odporność pomoże nam walczyć z wirusami.

Układ odpornościowy składa się z wyspecjalizowanych komórek zwanych leukocytami, czyli białymi krwinkami. Ich rolą jest rozpoznawanie i neutralizowanie m.in. bakterii, wirusów, alergenów. Organizm chroni się przed czynnikami zewnętrznymi również za pomocą barier mechanicznych, chemicznych i biologicznych. Te elementy odporności stanowią współpracującą armię, której zadaniem jest utrzymać organizm w równowadze i nie dopuścić do choroby. Jak wspomagać ich działanie?

 

Jak wzmocnić odporność?

      • Umiarkowana aktywność fizyczna

Regularny, umiarkowany wysiłek fizyczny powoduje wzrost liczby, jak i aktywności makrofagów, ważnych w obronie przed antygenami, przez co organizm znacznie lepiej radzi sobie ze zwalczaniem wirusów i bakterii. Uważa się także, że dzięki wzrostowi temperatury, towarzyszącemu pracy mięśni, hamowany jest rozwój bakterii. Oczywiście jakiś czas po zakończeniu ćwiczeń temperatura wraca do normy, dlatego dla układu odpornościowego ważne jest, by aktywność pojawiała się regularnie.

Nieco inaczej jest u osób, których częstotliwość i intensywność treningów znacznie wykracza poza standardowe wielkości. Intensywne treningi to jednak ogromny stresor dla organizmu. Stres metaboliczny powoduje zaburzenie pracy wszystkich układów, w tym także pracę układu odpornościowego.

      • Sen

Sen w wymiarze 7-8 godzin na dobę, jest konieczny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka, w tym także dla jego układu odpornościowego. Powtarzający się regularnie niedobór snu, powoduje wzrost podatności organizmu na choroby i to zarówno te zakaźne, jak i co gorsza nowotworowe. Przeczytajcie TUTAJ (kliknij) o skutkach niedoboru snu. Mnie to przekonało.

      • Odpowiednia dieta

Jadajmy żywność niskoprzetworzoną, bogatą w cenne składniki odżywcze, bez zbędnych barwników, polepszaczy i środków konserwujących.  Ograniczajmy spożycie cukrów (pożywka dla drobnoustrojów chorobotwórczych) i używek.

Warzywa i witaminy są skarbnicą witamin i minerałów pobudzających układ immunologiczny. Witamina A utrzymuje w dobrym stanie błonę śluzową dróg oddechowych, chroniąc przed wniknięciem zarazków, zwiększa liczbę komórek odpornościowych i aktywizuje je do walki z wirusami (produkty mleczne, jajka, marchew, papryka, dynia, mango, szpinak, szczaw, szczypiorek). Witamina C pobudza produkcję interferonu (białko, które pomaga rozprawić się z zarazkami), neutralizuje wolne rodniki, aktywizuje białe ciałka krwi i przekaźniki chemiczne zwalczające chorobę (cytrusy, dzika róża, czarna porzeczka, żurawina, brokuły, natka pietruszki, rzepa). Witamina E niszczy wolne rodniki, działa przeciwzapalnie, bierze udział w produkcji czerwonych ciałek krwi (pestki słonecznika, migdały, orzechy, oleje, ryby, produkty z pełnego ziarna). Witaminy z grupy B współuczestniczą w tworzeniu białek, hormonów i enzymów potrzebnych do wzmocnienia linii obrony (banany, awokado, mięso, ryby, nabiał, produkty pełnoziarniste, kasze).

Aby układ odpornościowy pracował na pełnych obrotach, potrzebuje regularnego dostarczania paliwa: pięciu niewielkich posiłków w ciągu dnia. Zadbajcie o to, żeby były one urozmaicone.

      • Witamina D

Niedobór witaminy D3 upośledza układ odpornościowy, wywołując osłabienie i zwiększoną podatność na choroby. Witamina ta pobudza produkcję białek zwalczających bakterie i zwiększa liczbę limfocytów T, broniących nas m.in. przed wirusami. Naukowcy uważają, że trzyma ona w ryzach cały układ immunologiczny, powstrzymując go przed zbyt gwałtownymi reakcjami.

Współczesna cywilizacja wpędza nas w niedobór tej substancji. Teoretycznie wystarczy kilka razy w tygodniu wystawić skórę na działanie słońca przez 10–15 minut, by organizm sam wyprodukował całą potrzebną mu porcję witaminy D. Diabeł jednak tkwi w szczegółach. Produkcja w skórze zależy od pory roku i dnia, szerokości geograficznej, karnacji, zachmurzenia i zanieczyszczenia powietrza. W Polsce odpowiednie warunki występują jedynie od kwietnia do września, między godz. 10 a 15 i tylko wtedy, gdy pozwolimy słońcu zadziałać bezpośrednio, co najmniej na nasze ręce i nogi. Szyby, ubrania czy kremy z filtrami UV skutecznie zatrzymują ultrafiolet, niezbędny do wytwarzania witaminy.

Naturalnie witamina D występuje w tłustych rybach (węgorz, łosoś, śledź, makrela) oraz w nabiale (jajka, sery, mleka). Niestety, aby utrzymać witaminę D na odpowiednim poziomie, trzeba byłoby jeść codziennie 20 dag łososia lub… 20 jajek albo pić 80 litrów mleka. Dieta może pomóc w utrzymaniu odpowiedniego poziomu witaminy D3 w organizmie, ale niestety, często nie wystarczy, by pokryć całe dzienne zapotrzebowanie. Z tego powodu, zwłaszcza w okresach jesienno-zimowych, warto zadbać o zdrowie i sięgać po wartościowe suplementy diety albo tran. Tran zawiera także wspierające odporność kwasy tłuszczowe omega 3.

      • Probiotyki

Mikrofolora przewodu pokarmowego stanowi naturalną barierę biologiczną - jeden z elementów składowych układu odpornościowego. Bytujące naturalnie bakterie konkurują z chorobotwórczymi o miejsce i składniki odżywcze. Największe skupisko komórek odpornościowych i mikroorganizmów mieści się w jelitach. Dobroczynna flora bakteryjna przewodu pokarmowego pełni rolę w bezpośredniej modulacji reakcji odpornościowych.

Naturalne źródła dobrych bakterii (probiotyków): jogurty naturalne, kefiry, maślanka (najlepiej, żeby te produkty nie zawierały cukrów które mogą wzmagać rozwój niepożądanych bakterii i grzybów), kiszonki (kapusta, ogórki, buraki), salami, kwas chlebowy. Można wspomagać się także suplementami diety, w szczególności po leczeniu antybiotykami i biegunce.

      • Poradź sobie ze stresem

Podwyższenie poziomu kortyzolu – hormonu stresu, który obniża m.in produkcję leukocytów w grasicy, wpływa na ograniczenie mechanizmów obronnych naszego ciała. Niebezpieczny jest zwłaszcza przewlekły stres. Jak radzić sobie ze stresem możesz dowiedzieć się we wcześniejszym wpisie Jak sobie poradzić ze stresem?

 

ŹRÓDŁA:

 

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

PSYCHOLOG SZKOLNY POLECA KSIĄŻKĘ MAŁY BUNTOWNIK. INSTRUKCJA OBSŁUGI

Książka Mały Buntownik. Instrukcja Obsługi autorstwa Anne-Claire Kleindienst i Lyndy Corazza w sposób zabawny i kompetentny próbuje pomóc rodzicom w znalezieniu sposobów na wyjście z trudnych sytuacji, które napotykają w relacjach ze swoimi dziećmi. Metody wychowawcze opisane w książce zainspirowane są ideą pozytywnej dyscypliny w której kładzie się nacisk na zrozumienie dziecka i wzajemny szacunek w rodzinie. Balansuje się tu pomiędzy stanowczością i  uprzejmością. Pomaga to nie tylko rozwiązywać bieżące problemy, ale także zbudować w naszym dziecku poczucie własnej wartości.

Więcej informacji nt. pozytywnej dyscypliny znajdziecie TUTAJ - Oczami ekspertów i TUTAJ - Oczami matki
Każdy rozdział zaczyna się od opisania problemu w żartobliwy sposób, ale jakże bliski prawdzie. Okraszone jest to ilustracjami jednej z autorek. Rozwiązania przedstawione są w postaci map myśli. Przystępnie i jasno.
Opisano ponad 40 sytuacji problemowych. Mniej rozbudowane przykłady poniżej.

maly buntownik instrukcja obslugi 2

 

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

 

PEDAGOG SZKOLNY POLECA ARTYKUŁ:

 

PEDAGOG SZKOLNY POLECA KSIĄŻKĘ „Każde dziecko może nauczyć się reguł”

Kilka słów o książce

 

 

Jak zaplanować tydzień nauki?

Tablicę, na której będziesz planował swój tydzień możesz zrobić korzystając z lodówki (musisz mieć magnesy), tablicy korkowej (musisz mieć szpilki), drzwi szafy (wtedy będą ci potrzebne karteczki samoprzylepne lub taśma klejąca).
Zaznacz trzy strefy:

      • DO ZROBIENIA - tu będziesz umieszczać rzeczy, które planujesz zrobić. Możesz je umieszczać w kolejności terminów do których musisz wykonać pracę (od daty najbliższej do daty najbardziej odległej), lub ważności (od rzeczy najbardziej dla mnie istotnej do tej najmniej ważnej).
      • ROBIĘ - tu umieść to nad czym aktualnie pracujesz. Nie więcej niż jedną rzecz.
      • ZROBIONE - tu umieścisz to wszystko, co już zrobione. Strefa bardzo ważna dla podtrzymania chęci do nauki. Ukazuje nasze postępy i stopniowe zmienianie się proporcji pomiędzy "Zrobione" a "do zrobienia". Pomaga wytrwać:)
        Zobacz, jak ja zrobiłam to na drzwiach szafy. Możesz to zrobić ładniej, bardziej pomysłowo, ale trzymaj się podziału na strefy.

Tak może wyglądać Twoja tablica

Karteczki, które będziesz przemieszczał pomiędzy sferami DO ZROBIENIA, ROBIĘ I ZROBIONE możesz opisać według mojej propozycji. Jednak wszystko zależy od Twojej pomysłowości - ma być dla Ciebie wygodne i zrozumiałe.

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

 OTWIERAM KARTĘ PRACY I ...

1. Uspokój się i dopiero zacznij pracę. Skoncentruj się na oddechu (skorzystaj z porad dotyczących radzenie sobie ze stresem). Na chwilę zamknij oczy. Postaraj się nie wpadać w panikę. Nauka w stresie trwa dłużej, jest mniej skuteczna a przede wszystkim nieprzyjemna.
2. Przeglądnij całą kartę pracy. Zwróć uwagę na to, co trzeba przeczytać/oglądnąć, co przepisać/wypełnić, a co odesłać nauczycielowi. Pomyśl sobie, ile może zająć Ci to czasu. Nie zawsze karta, która ma dwie strony wymaga od nas więcej pracy, niż ta która ma ją jedną. Pamiętaj także, że zadania są na cały tydzień.
3. Zaplanuj pracę. Nauczyciele przeważnie pomagają Wam w tym dzieląc materiał na konkretne lekcje, tematy. Przemyśl jednak sposób, w jaki chcesz pracę wykonać - za jednym zamachem czy codziennie po trochu. Możesz skorzystać z sugerowanego przez szkołę rytmu pracy Plan Zdalnego Nauczania, naprawdę pomaga on w organizowaniu nauki. Możesz w kalendarzu/notesie zaznaczyć, co masz odesłać nauczycielowi z danego przedmiotu i jaki masz termin odesłania pracy. Unikniesz sytuacji, że o czymś zapomnisz.
4. Gdy w karcie pracy pojawi się określenie "dla chętnych" przemyśl, czy chcesz wykonać zadanie. Może Ci to pomóc utrwalić wiadomości, pogłębić wiedzę, rozwinąć umiejętności ważne dla danego przedmiotu. Warto wykonywać je, gdy: przedmiot jest Twoją pasją, przedmiot jest dla Ciebie ważny (np. liczy się w procesie rekrutacji na profilu szkoły ponadpodstawowej, który wybrałeś; chcesz go wybrać w przyszłości na egzaminie ósmoklasisty). Jednak pamiętaj, nie jest to zadanie obowiązkowe. Gdy czujesz się przeciążony, masz dużo nauki z innych przedmiotów, to nie musisz go wykonywać.
5. Gdy w dalszym ciągu czegoś nie rozumiesz, nie umiesz wykonać zadania, wiesz, że nie zdążysz napisać pracy w terminie... skontaktuj się przez e-mail z nauczycielem przedmiotu.
Pamiętajcie, obecnie nabywacie wyjątkowe umiejętności, które będą Wam przydatne przez całe życie. Planowanie i organizowanie pracy, samodzielna nauka, panowanie nad stresem, radzenie sobie w trudnych sytuacjach, proszenie o pomoc, gdy ją potrzebujecie. Część z Was przechodzi przyspieszony kurs samodzielności i odpowiedzialności. Zaczynacie używać Internetu do nauki a nie tylko do zabawy. Niektórzy pierwszy raz w życiu napiszą e-mail do nauczyciela:)
Trzymamy za Was kciuki. My, nauczyciele, w obecnej sytuacji także codziennie uczymy się czegoś nowego. Wiemy, że to wymaga wysiłku. Doceniamy go.

 

 

Jak sobie poradzić ze stresem?

Poniżej wyróżniłam trzy działania, które możesz podjąć w celu redukcji stresu. W każdym z nich nie chodzi o całkowite wyeliminowanie stresu, tylko o zmniejszenie jego poziomu.
Optymalny poziom stresu, to taki, gdy czujemy pobudzenie, podekscytowanie i energię do działania.

Popracuj nad swoim oddechem

Pamiętaj, że w czasie stresu oddech przyspiesza i robi się nieregularny. Spróbuj go zwolnić i uregulować.

Oddychaj przeponą, czyli torem brzusznym. W czasie oddechu Twój brzuch powinien się lekko unosić. Ogranicz poruszanie się klatki piersiowej. Możesz sobie wyobrazić, że Twój nos znajduje się w pępku a wdychając napełniasz i opróżniasz mały balonik znajdujący się w brzuchu. Takie oddychanie zapewnia najefektywniejszą wymianę gazową doprowadzając powietrze do dolnych płatów płuc, uruchamia parasympatyczną gałąź autonomicznego układu nerwowego, przez co rozluźnia ciało i umysł, ruchy przepony masują organy wewnętrzne w brzuchu i pobudzają układ limfatyczny.

Oddychaj przez nos. Nos jest wyspecjalizowany do oddychania, usta są wyspecjalizowane do mówienia i jedzenia. Nos filtruje powietrze i działa, jak klimatyzacja dla twojego mózgu. Nos wchłania z powrotem wilgoć z powietrza, które wydychasz. Pozwala to na zachowanie wilgoci w organizmie, przez co nie odczuwasz pragnienia. Oddychanie przez nos podnosi ilość tlenku azotu (NO) w ciele, obniżając tym tętno i ciśnienie krwi. Tlenek azotu produkowany jest w zatokach przynosowych i dostaje się do organizmu tylko jeśli wdychasz powietrze przez nos.

Skoncentruj się na oddechu, postaraj się myśleć tylko o nim. Twój umysł będzie próbowały Cię odciągnąć, skacząc z tematu na temat, albo przywierając do stresowych myśli. Nie daj się. Skup się na oddechu, możesz mówić do siebie w myślach "robię wdech, robię wydech", odliczać. Możesz wyobrażać sobie drogę Twojego oddechu i podążać za nim w Twoim ciele. Pomoże ci to uspokoić gonitwę myśli charakterystyczną dla stresu.

Kontroluj długość wdechu i wydechu. Proporcje pomiędzy wdechem a wydechem zależą od efektu, jaki chcesz osiągnąć. Oddech relaksujący, to wdech dwa razy krótszy niż wydech- 1:2 (wdech, licz do 3... wydech, licz do 6). Wyciszysz się. Ważne są tu same proporcje a nie długość oddechu. Możesz oddychać zarówno: wdech - licz do 3, wydech - licz do 6, jak wdech - licz do 4, wydech - licz do 8. Ma być to dla Ciebie komfortowe. Nie może powodować uczucia duszności, kręcenia w głowie. Jeśli chcesz nabrać energii do działania wydłuż fazę wdechu, jest on energetyzujący. Wtedy oddychaj 1:1 - na przykład, wdech, licz do 4... wydech, licz do 4. Możesz też wykorzystać metodę opracowaną do redukcji stresu u służb mundurowych w USA tzw. Box Breatching (WIDEO - kliknij). Powoduje ona zwolnienie oddechu, ale utrzymuje jego wartość energetyzującą. Żeby policjanci w czasie akcji nie zasnęli:)

Oceń poznawczo sytuację.

Zastanów się, czy masz wpływ na to, co cię stresuje? Czy masz możliwości, żeby sobie z tym poradzić? Jeśli nie masz, jasno to sobie powiedz i przestań się zamartwiać. To i tak nic nie zmieni. Zadbaj wtedy o siebie, poszukaj wsparcia, zastosuj techniki z podpunkt zaopiekuj się sobą.

Jeśli możesz wpłynąć na sytuacje, to zaplanuj, co możesz zrobić i kiedy to zrobisz. A potem to zrób. Najsilniejszy stres odczuwamy nie podczas działania, lecz wtedy, gdy myślimy o tym, co musimy zrobić. Znacie powiedzenie "nie taki diabeł straszny, jakim go malują", ja mogę powiedzieć "nie taki problem straszny, jakim zestresowany mózg chce nam go pokazać".

 

Działaj małymi krokami. Zaplanuj je. Wyobraź sobie, że wchodzisz po schodach. Każdy stopień to działanie, które przybliża cię do celu. Nie musisz wejść od razu. Po pokonaniu kilku stopni zatrzymaj się, oceń, jak ci idzie. Nagródź się, jeśli uznasz, że zasłużyłeś, odpocznij, zaopiekuj się sobą.

WAŻNE - działanie, które zajmie Ci mniej niż 2 minuty wykonaj od razu. Zobaczysz, jak wiele spraw spadnie Ci z głowy.

 

Zaopiekuj się sobą.

Ruszaj się. Poćwicz, potańcz, poskacz, wykorzystaj taką formę ruchu, która Ci odpowiada. Ruch zwiększa ilość produkowanej dopaminy (hormon motywacji) i serotoniny (hormon dobrego humoru). Pamiętaj jednak, że nadmierny i długi wysiłek fizyczny może zwiększać ilość kortyzolu (hormonu stresu), szczególnie w połączeniu z brakiem snu i ubogą w witaminy dietą. Unikaj forsujących, wykańczających ćwiczeń. Najlepszym wskaźnikiem, czy robisz to dobrze, jest uczucie zadowolenia i bycia pełnym energii po wysiłku.

Poszukaj wsparcia u innych ludzi, u tych którym ufasz. Unikaj tych przy których czujesz się źle. Także panikarzy, oni pozornie cię wspierają, ale po zakończeniu spotkania zostajesz sam na sam ze swoimi oraz ich lękami. Przebywaj z tymi, którzy poprawiają Ci humor, dodają energii.

Śmiej się. Śmiech redukuje poziom adrenaliny (hormonu walki) co daje odczucie relaksu i odprężenia. W naszym mózgu w czasie śmiechu wydzielane są endorfiny (hormony szczęścia), poprawiają nasze samopoczucie, redukują siłę odczuwanego bólu. Śmiech wpływa też na wzmocnienie naszej odporności. W ciele ludzi po epizodzie śmiechu znajduje się więcej NK (Natural Killers), komórek układu odpornościowego, które walczą z drobnoustrojami, przyspieszają gojenie ran, zwalczają komórki rakowe. Przy czym ciekawostką jest to, że lepiej śmiać się Ha, Ha, Ha ... to śmiech pełny (w odróżnieniu od hi hi hi i he he he... wypróbujcie)

Poszukaj bezpiecznego miejsca i tam naładuj baterie. Może to być Twój pokój, ogród, biblioteka, kościół, itp. Możesz sobie wizualizować to miejsce nawet, gdy nie możesz tam się znaleźć w tym momencie (zamknąć oczy i przypomnieć/wyobrazić dokładnie, jak wygląda i jakie odczuwasz pozytywne emocje, gdy tam przebywasz).

Zrób to, co Cię rozluźnia i sprawia Ci przyjemność - maluj, czytaj, majsterkuj, weź kąpiel w wannie, posprzątaj pokój, upiecz ciasto, układaj puzzle, słuchaj uspakajającej muzyki... tu lista jest nieskończona i bardzo zindywidualizowana. Możesz wcześniej sobie ją przygotować, bo w stresie często nic nie przychodzi nam do głowy.

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

 

MIEJSKA PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA W OPOLU
– FORMY PRACY I KONTAKTU W CZASIE EPIDEMII


Formy pracy i kontaktu w czasie epidemii:

1. Telefonicznie w godzinach 8.00-15.00.

      • sekretariat: 77 454 92 16-17 oraz 519 833 408
      • 510 766 752 – dyżur psychologa
      • 510 766 753 – dyżur pedagoga
      • 510 501 334 – dyżur logopedy

2. Przez e-mail

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. (sekretariat przekieruje mail do odpowiedniego specjalisty lub dyrektora).

3. Przez komunikator internetowy

decyzję o uruchomieniu wsparcia poprzez połączenie wideo (SKYPE, SIGNAL) podejmuje każdorazowo specjalista Poradni, za porozumieniem prawnego opiekuna dziecka/ucznia, wyłącznie, gdy w jego ocenie, forma ta stwarza warunki do efektywnej pomocy.

4. W sytuacji gdy uprawnia do tego zgromadzona dokumentacja, Poradnia wydaje opinie i orzeczenia w trybie zaocznym, kontaktując się wcześniej z rodzicami.

 

 

 

BEZPIECZNI W SIECI

Młodzi ludzie często więcej czasu spędzają w Sieci niż dorośli. Nie znaczy to jednak, że lepiej znają się na tym, jak uniknąć zagrożeń, które mogą tam napotkać. Są często mało ostrożni, łatwowierni, rządni wrażeń, co czyni ich podatnymi na niebezpieczeństwa. Zagrożenia te są podobne do tych, które mogą napotkać w realnym życiu - mogą być okradzeni, znieważeni, okłamani, mogą być ofiarami agresji, kiepskich żartów, może być wykorzystana ich dobra wola. Mogą się natknąć na informacje nieodpowiednie dla ich wieku. Mogą ponieść konsekwencje wizerunkowe, prawne, finansowe... no i przede wszystkim psychiczne.

Jaka jest rola rodzica? Taka, jak w realnym świecie. Rodzic na początku ochrania, potem edukuje, następnie towarzyszy a na końcu puszcza samodzielne dziecko w świat. Problem pojawia się, gdy to dzieci wiedzą więcej niż rodzice o tym cyfrowym świecie. Wtedy trzy pierwsze role rodzica tracą na znaczeniu. Tak, jakby rodziców nie było. Jakbyśmy trzylatka puścili samego do parku w nocy, albo pięciolatka na rowerku na autostradę.

Zapraszam Państwa do odświeżenia swej wiedzy, pogłębienia jej. Proszę wybrać z podanych linków te, które Państwa zainteresują. Wiedza ta przydaje się i dorosłym w ich życiu, które też po części zaczyna toczyć się w Sieci.

 

Gdzie rodzice mogą zdobyć wiedzę?

Kursy on line:

Ulotki:

Strony internetowe:

 

Jak wspierać dzieci w Sieci?

Rodzic powinien być przewodnikiem dziecka w świecie cyfrowym. Przewodnik, jak to przewodnik, powinien się znać na tym, o czym mówi i mówić ciekawie. Treści dotyczące Internetu można przemycać w zwyczajnych rozmowach. Przy okazji można też umawiać się z młodszymi dziećmi na wspólne zabawy on-line, których propozycję dajemy poniżej.
W czasie tych zabaw będziecie mogli porozmawiać na poruszane tematy. Można także korzystać ze wskazówek do rozmów na stronie Asy Internetu - bezpieczeństwo w sieci dla rodziny czy webinariów Asów z Internetu. A starszym dawać wyzwania - niech się sprawdzą, czy odpowiedzieliby na pytania z testu dla dorosłych (patrz kursy on-line dla dorosłych).

 

Materiały do wspólnych rozmów:

Zabawy on line:

 

Opracowała: Anna Szmyt

 

 

 

 

PEDAGOG SZKOLNY PROPONUJE 10 SPOSOBÓW NA NUDĘ

 

 

 

 

 Samodzielna Nauka z Podręcznikiem

Kanał YouTube Pogaduchy Belfrów

 

 

Wspólnie tworzymy domowy kodeks używania mediów cyfrowych

Chcielibyśmy Was zachęcić do rodzinnego przyłączenia się do kampanii "Dbam o Mój Zasięg" (kliknij).

Dlaczego? Bo ważne jest, aby w każdej rodzinie istniały zasady dotyczące używania mediów cyfrowych, w tym smartfonów, tabletów, komputerów czy internetu - tak zwany domowy kodeks odpowiedzialnego korzystania z mediów cyfrowych. Kształtuje to odpowiedzialność cyfrową nie tylko dzieci, ale i rodziców. Kodeks ten to umowa, do której powinny zastosować się wszystkie osoby w rodzinie.

Obecna sytuacja, zdalnego nauczania może nasilać problemy i napięcia pomiędzy członkami rodziny związane z nadużywaniem mediów cyfrowych. Mogą pojawić się kłótnie o dostęp do mediów, zmęczenie spowodowane ich nadużywaniem, rozdrażnienie związane z zakłóceniami transmisji itp. Tutaj macie dostępnych kilka grafik związanych z wynikami badań dotyczące używania SMARTFONÓW (kliknij) w Polsce.

Wasz kodeks, jak każda umowa powinien zacząć się od rozmowy. Oto wzór KODEKSU (kliknij) a tutaj macie porady dotyczące tego, jak prowadzić takie rozmowy - PORADNIK DLA RODZICÓW (kliknij). Rodzic w tym wypadku jest przewodnikiem - organizuje spotkania, dba o komfort uczestników oraz o to, żeby każdy był wysłuchany a jego racje przemyślane. Mogę sobie wyobrazić i Was, drodzy uczniowie w roli liderów. Pamiętajcie jednak, że to odpowiedzialna rola. Obejmuje też monitorowanie (sprawdzanie) realizacji zapisów kodeksu przez wszystkich członków rodziny. Trzymam kciuki :)

 

 

Organizacja czasu nauki w domu

1. Zaplanuj sobie stałe godziny nauki. W naszej szkole sugerujemy Ci, żebyś pracował między godziną 9 a 13. O tym, jak zależy poziom wydajności od godziny możesz poczytać tutaj (kliknij). Wtedy dostępni będą także nauczyciele. Pozwoli Ci to nie rozciągać nauki na cały dzień. Unikniesz też sytuacji, gdy o godzinie 22.00 stwierdzasz, że nie zdążyłeś nic zrobić.

Możesz skorzystać z planu, jaki jest na stronie szkoły. Możesz stworzyć swój własny, będzie wymagać to jednak od Ciebie więcej samodyscypliny i umiejętności planowania. Pamiętaj, żeby nie zapomnieć o żadnym przedmiocie.

2. Rano przygotuj się do nauki. Wstań, umyj się, przebierz, zjedz śniadanie - w dowolnej kolejności. Przygotuj miejsce nauki, potrzebne rzeczy. Wywietrz pokój. Te wszystkie czynności dodadzą Ci energii do pracy. Co więcej wieczorem będziesz w dobrym nastroju. Spróbuj.

Pamiętaj! Nie chodź za późno spać, to pomoże Ci rano czuć się wypoczętym. Staraj się być w łóżku od 22.00. Przed snem nie używaj telefonu, komputera. Światło emitowane przez ekrany zaburza sen, obniża jego jakość, utrudnia zaśnięcie.

3. Po trzecie reguluj czas nauki. Jak czujesz zmęczenie, zrób przerwę. Jak czujesz nudę, przejdź do innej aktywności.

Jak powinna wyglądać dobrze wykorzystana przerwa przeczytasz tutaj (kliknij). Jeśli zastosujesz się do wskazówek będziesz czuł się spokojniejszy, uczył szybciej, a także uzyskiwał lepsze efekty nauki. Pamiętaj, podczas przerwy staraj się dać wypocząć wzrokowi - patrz w dal, zamknij na chwilę oczy itp.

Przeplataj naukę przedmiotów trudnych tymi które nie sprawiają Ci problemu. Przy czym najlepiej zacząć od tych wymagających naszego skupienia, choć serce podpowiada inaczej. Na początku nasz umysł jeszcze nie jest zmęczony.

Możesz wykorzystać technikę Pomodoro, która polega na tym, że po 25 minutach wytężonej pracy robisz krótkie przerwy. Przy czym do kontroli czasu możesz użyć budzika. Zobacz video o tej technice --->

 

4. W czasie nauki zapisuj sobie rzeczy, których nie rozumiesz. Szukaj pomocy.
Zadania, które są dla Ciebie za trudne mogą wymagać uzyskania wsparcia - może pomoże Ci nauczyciel (nie bój się pytać, masz kontakt e-mail), może rodzic, może inna wybrana przez ciebie osoba. Zaplanuj tak czas wykonywania tych zadań, żeby ten ktoś był dostępny. Korzystaj z pomocy w Internecie, np. Tomasz Gwiazda pomoże zrozumieć Ci matematykę.

Unikaj myślenia "nie uda się"... wybierz raczej "zaraz to zrozumiem".

5. Staraj się nie używać do wszystkich zadań komputera, telefonu, itp. Te prace, które możesz zrób w zeszycie, ćwiczeniach, na kartce papieru. Naukowcy twierdzą, że odręczne pismo aktywuje inne obszary mózgu niż pisanie przy pomocy klawiatury i ułatwia zapamiętywanie.

6. Na końcu zapamiętaj: czego nie zrobiłeś dziś zrobisz jutro. Szanuj swój czas wolny.
Jeśli uczciwie pracowałeś w wyznaczonych godzinach zasługujesz na odpoczynek. Teraz możesz robić inne rzeczy, które sprawiają Ci przyjemność.

No i pamiętaj, nie masz zadania domowego :D

Opracowała: Anna Szmyt

 

Formy kontaktu w czasie zawieszenia działalności szkoły

Napiszcie do nas, jeśli pojawi się jakiś problem, ale także jeśli za nami tęsknicie:) Zapraszam do kontaktu zarówno RODZICÓW, jak i UCZNIÓW.

Pedagog szkolny Katarzyna Wrzesińska, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Psycholog szkolny Anna Szmyt, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Zapraszamy także do lektury naszych stron na Facebooku. Dostęp mają także osoby nie mające konta na Facebooku. Po prostu trzeba kliknąć link, lub wkleić go w przeglądarce. Jeśli Facebook upomina się o zalogowanie kliknijcie "nie teraz".

Jeśli macie konto na Facebooku to proszę polubcie naszą stronę, dodajcie do obserwowanych. Jeśli jakiś artykuł Wam się spodobał dajcie łapkę lub serduszko, będziemy wiedzieć, co Was interesuje. Zostawiajcie komentarze. Tworzymy te strony dla Was i chcemy wiedzieć, że do Was docierają.

Na stronie jest możliwość porozmawiania z nami online, jeśli macie aplikację Messengera. Po prostu kliknij wyślij wiadomość.

Strona na Facebooku dla rodziców https://www.facebook.com/W-gabinecie-108581740775167/

Strona na Facebooku dla uczniów https://www.facebook.com/upsychologaipedagoga/

SZKOŁA MISTRZÓW PROGRAMOWANIA

Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Obrońców Westerplatte w Opolu
ul. Reymonta 43, 45-072 Opole
tel./fax 77 454 28 89

Copyright © 2020 Szkoła Podstawowa nr 1 w Opolu Rights Reserved.